تاریخچه
اواسط دهه ۲۰۱۰، برنامهنویسان چین به مشکل برخورده بودند. Shadowsocks دیگر جواب نمیداد: سیستمهای DPI یاد گرفته بودند شناساییاش کنند. در سال ۲۰۱۵ توسعهدهندهای با نام مستعار لنس، V2Ray را به عنوان بخشی از پروژه V معرفی کرد. فقط یک برنامه نبود، بلکه یک پلتفرم متنباز کامل برای ساخت شبکههای ارتباطی بود.
داستان خالقش مرموز است — در سال ۲۰۱۹ ویکتوریا از همه شبکههای اجتماعی و پیامرسانها ناپدید شد و کد را به جامعه سپرد. اما پروژه نمرد؛ برعکس، فورکهایش رشد کردند و به استاندارد دوفاکتوی دور زدن سانسور تبدیل شد.
مزایا
درون V2Ray میتوانید از VMess، Shadowsocks، SOCKS، HTTP، Trojan و VLESS استفاده کنید. V2Ray میتواند استتار کند: ترافیکش را میتوان در WebSocket پیچید، با TLS لایهبندی کرد و پشت یک وبسایت معمولی پنهان کرد.
برگ برنده دوم، مسیریابی انعطافپذیر است. میتوانید قانون بگذارید: «یوتیوب و نتفلیکس از سرور پروکسی آمریکا بروند، اما بانک و سرویسهای دولتی مستقیم.»
معایب
درد اصلی V2Ray پیچیدگی راهاندازی است. فایل پیکربندی JSON شبیه سفینه فضایی است. پشتیبانی رسمی از هسته اصلی عملاً متوقف شده است. جامعه پروژه را برداشت (فورک V2Fly)، اما حالا همه نوآوریها به Xray میرود.
جمعبندی
V2Ray چاقوی سوئیسی دور زدن سانسور است. قدرتمند و انعطافپذیر است و تقریباً هر کاری میکند. اما به پیکربندی دستی نیاز دارد و نسخه اصلیاش دیگر توسعه نمییابد.