تاریخچه
جیسون دوننفلد، مثل خیلی از ما، از اینکه همهچیز مدام خراب میشد خسته شده بود. در سال ۲۰۱۵ تصمیم گرفت: «بس است اینهمه کد پفکرده، بیایید VPN بسازیم که واقعاً پرواز کند.» WireGuard به عنوان اعتراضی به پیچیدگی OpenVPN و IPsec ساخته شد.
او میخواست پروتکل به سادگی SSH کار کند: کلید دارید — اتصال دارید. اول فقط روی لینوکس کار میکرد و خیلیها آن را «اسباببازی» میخواندند. اما در سال ۲۰۲۰ لینوس توروالدز شخصاً آن را در کرنل لینوکس ۵.۶ ادغام کرد — بالاترین نشان اعتماد در دنیای متنباز.
مزایا
WireGuard فقط سریع است. مثل بوگاتی ویرون در بزرگراهی خلوت. پایگاه کدش فقط ۴,۰۰۰ خط است (در برابر بیش از ۷۰,۰۰۰ خط OpenVPN). به همین دلیل سبک است — مستقیم در کرنل اجرا میشود، بدون اتلاف وقت برای تعویض زمینه مداوم. افزایش سرعت نسبت به OpenVPN اغلب ۵۰ تا ۱۰۰ درصد است. فقط از مدرنترین رمزها استفاده میکند: ChaCha20 و Poly1305، که عملاً غیرقابل شکستن دانسته میشوند.
معایب
عیب اول، مسائل حریم خصوصی به صورت پیشفرض است. WireGuard آیپی شما را تا راهاندازی مجدد روی سرور ذخیره میکند. عیب دوم، قابل شناسایی بودن است. فقط از UDP استفاده میکند و سربرگ بستههایش ثابت است. برای سیستم بازرسی عمیق بستهها (DPI)، WireGuard مثل آدمی است که با کتوشلوار و تابلوی نئونی ایستاده: فوراً دیده میشود.
جمعبندی
اگر برای ویدیوی 4K یا بازی به سرعت نیاز دارید و ارائهدهندهتان آن را مسدود نکرده، WireGuard را انتخاب کنید. مثل ماشین اسپرت است: تیز، جسور، قدرتمند. اما برای آفرود (کشورهای با سانسور سخت) بدون اختفای ویژه کار نمیکند.